บาลิง มกราคม “ทางหลวงสายยะลาเบตงวกวงขี้เมาหากไม่มีเงินมาขับรถสายนี้ได้ หายอยากเมา”
ผู้สื่อข่าวคนนิบงได้สอบถามถึงการเดินทางเข้าเบตงของคนบางคนที่มีกิจธุระจำเป็นและได้คำตอบว่า”ทุกครั้งคิดแล้วคิดอีกจะไปดีหรือไม่ เพราะไปทุกครั้งกว่าจะถึงเบตงต้องอ้วกทุกที่”
ทางหลวงยะลาเบตงสายนี้นับเป็นเส้นทางสายที่โหดสำหรับคนที่ไม่เคยใช้สำหรับถนนสายนี้ ซึ่งเป็นถนนที่กรมทางหลวงสร้างย้อนรอยเท้าช้างยุคสมัย 50-60 ที่แล้ว ไม่ยอมพัฒนา และ เป็นเส้นทางเดินเท้าใช้ช้างเป็นพาหนะ ถนนคนเดินที่วกวงเลี่ยวซ้ายขวา เหวลึกชั่นตามสภาพภูมิประเทศที่เต็มด้วยหุบเขา
การหากมาใช้ในปัจจุบันโดยรถยนต์การเดินทางที่ขับรถเต็มด้วยความระทึกใจแม่ค้าท่านหนึ่งกล่าวว่า” ตื่นเต้น เหมือนเที่ยวสวนสนุก ใช้เส้นทางเหมือนขึ้นรถไฟตีลังกา หากจะให้สบายไม่สบายเลยกับเส้นทางนี้ แม้แต่คู่คลองที่เป็นเหวลึกที่ยื่นถนนก็ต้องหลบ ไม่ยอมสร้างสะพาน ปล่อยให้ชาวบ้านขับรถวกไปวกมา”
ชาวเบตงท่านหนึ่งกล่าวว่า”สภาพการเดินทางขาดความสะดวกสบาย เลยกลุ่มนายทุนคิดสร้างสนามบิน เพื่อจะได้หลุดพ้นเส้นทางนี้ ปล่อยให้ชาวบ้านคนจนท้นทุกข์ทรมาน”
สภาพของทางหลวงเส้นนี้ นับตั้งแต่คอกช้าง อำเภอธารโต เส้นทางสายนี้แบ่งเป็นสองสาย รัฐไม่ยอมลงทุน ให้ชาวบ้านหาทางเลือกเอาเองใครจะใช้เส้นทางที่วกวนก็ใช้เส้นทางล่าง จะได้เมาสะใจ และใครจะใช้ภูเขาจะมีทางแยกเส้นทางแยกขึ้นบนภูเขา ขับรถเส้นทางนี้หากใครอยากเล่นสกีภูเขากับรถก็ใช้เส้นทางนี้ เพราะเป็นเส้นทางที่สนุกสนานมีเนินสูง มีลงเหวลึกเป็นวิบากกรรมสำหรับชาวยะลาเบตงแท้ๆที่ใช้เส้นทางนี้เป็นอย่างมาก คนขับเท็กซีมักจะใช้เส้นทางนื้กล่าวกับเราว่า”ใช้เส้นทางนี้เพราะ เวลาเดินทางสยิวดี คล้ายกับนั่งอึบในส้วม”
ชาวเบตงท่านหนึ่งกล่าวกับเราว่า”คนสร้างเส้นทางนี้เป็นวิศวะเรียนจบจากประเทศไหนก็ไม่รู้ สร้างเส้นทางนี้ไม่มองการณ์ไกล ไม่มีวิสัยทัศน์ ไม่ยอมผ่าภูเขาหรือสร้างสะพาน เพื่อความสะดวกของผู้ใช้ถนนหนทางสายนี้ หรือตัวเองไม่เคยใช้เส้นทางนี้ อยู่ส่วนกลางไม่เคยเห็นความทุกข์ยากลำบาก เลยไม่อนุมัติงบประมาณ สร้างให้ดีขึ้น น่าจะพัฒนาบ้าง เผื่ออนาคตสถานการณ์สงบจะได้เป็นแหล่งท้องเที่ยวสำหรับชาวบ้าน ไม่ใช่อนุมัติสร้างสนามบินเป็นพันหมื่นล้านเพื่อกลุ่มคนนายทุนซึ่งเป็นคนกลุ่มน้อย สร้างสนามบินมีแต่เป็ดบิน นานๆอีแร้งมากินซากศพหมา สร้างแล้วไม่ได้ใช้ปล่อยเป็นคอกแพะ คอกควาย สร้างเศรษฐกิจ ดีกว่าเยอะ”
“อันที่จริงเอาเงินที่สร้างสนามบินมาสร้างเส้นทางให้ชาวบ้านได้ขับรถสบายๆดีกว่า ตกแต่งริมเส้นทางทั้งสองฝากให้สวยงามเป็นแหล่งท่องเที่ยว แถมเป็นการสร้างรายได้ให้ชาวบ้านอีกด้วย ไม่ใช่มีแต่สองฝากถนนเหวและภูเขา หน้าผาดินถล่ม แทนที่จะสร้างให้ดี ทำเป็นชั้นภูเขา ริมข้างทาง จะได้เวลาฝนตกน้ำไม่กัดเซาะดินทลายทับเส้นทาง หรืออนุมัติงบประมาณสร้างถนนแพงไปแล้ว แต่ทำไปแล้ว ทำแต่พอเพี่ยง เวลาทำพ่อค้าจองจะฮั้วกินปูนยางมะตอย ก็พวกนายทุนคดโกงกลบตาพยายามทำยังไงเพื่อกำไรเยอะ ทำงานไม่ตรงตามสเป็ก จะได้พังเร็วๆไม่ต้องดีจะได้มีงานทำต่อ เวลาดินถล่ม ฮั้วกินกันอร่อยดี”
วันก่อนผู้สื่อข่าวของเราได้ไปทัศนศึกษาทางรัฐเคดาห์มาเลเซีย ได้เดินทางเส้นทางระหว่างอำเภอกรีด-บาลิง ซึ่งมีภูมิประเทศคล้ายกับเบตงในจังหวัดยะลา เต็มไปด้วยภูเขาเหวหุบผา แต่เดินทางบนถนนสายนี้ สบายนุ่มนวลไม่รู้สึกว่าขับรถบนภูเขา ท่ามกลางเหวลึก มีความรู้สึกน่าขับรถมาอีก ไม่เหมือนสายยะลา-เบตงอยากจะให้ผู้รับผิดชอบกรมทางหลวงได้มาดูถนนเส้นทางนี้บ้าง
หวังว่าผู้อ่านคงเข้าใจ หากใครรู้จักคนที่รับผิดชอบถนนสายนี้ช่วยบอกด้วย ไม่ใช่อะไร ช่วยบอกบุญด้วย
ผู้สื่อข่าวคนนิบงได้สอบถามถึงการเดินทางเข้าเบตงของคนบางคนที่มีกิจธุระจำเป็นและได้คำตอบว่า”ทุกครั้งคิดแล้วคิดอีกจะไปดีหรือไม่ เพราะไปทุกครั้งกว่าจะถึงเบตงต้องอ้วกทุกที่”
ทางหลวงยะลาเบตงสายนี้นับเป็นเส้นทางสายที่โหดสำหรับคนที่ไม่เคยใช้สำหรับถนนสายนี้ ซึ่งเป็นถนนที่กรมทางหลวงสร้างย้อนรอยเท้าช้างยุคสมัย 50-60 ที่แล้ว ไม่ยอมพัฒนา และ เป็นเส้นทางเดินเท้าใช้ช้างเป็นพาหนะ ถนนคนเดินที่วกวงเลี่ยวซ้ายขวา เหวลึกชั่นตามสภาพภูมิประเทศที่เต็มด้วยหุบเขา
การหากมาใช้ในปัจจุบันโดยรถยนต์การเดินทางที่ขับรถเต็มด้วยความระทึกใจแม่ค้าท่านหนึ่งกล่าวว่า” ตื่นเต้น เหมือนเที่ยวสวนสนุก ใช้เส้นทางเหมือนขึ้นรถไฟตีลังกา หากจะให้สบายไม่สบายเลยกับเส้นทางนี้ แม้แต่คู่คลองที่เป็นเหวลึกที่ยื่นถนนก็ต้องหลบ ไม่ยอมสร้างสะพาน ปล่อยให้ชาวบ้านขับรถวกไปวกมา”
ชาวเบตงท่านหนึ่งกล่าวว่า”สภาพการเดินทางขาดความสะดวกสบาย เลยกลุ่มนายทุนคิดสร้างสนามบิน เพื่อจะได้หลุดพ้นเส้นทางนี้ ปล่อยให้ชาวบ้านคนจนท้นทุกข์ทรมาน”
สภาพของทางหลวงเส้นนี้ นับตั้งแต่คอกช้าง อำเภอธารโต เส้นทางสายนี้แบ่งเป็นสองสาย รัฐไม่ยอมลงทุน ให้ชาวบ้านหาทางเลือกเอาเองใครจะใช้เส้นทางที่วกวนก็ใช้เส้นทางล่าง จะได้เมาสะใจ และใครจะใช้ภูเขาจะมีทางแยกเส้นทางแยกขึ้นบนภูเขา ขับรถเส้นทางนี้หากใครอยากเล่นสกีภูเขากับรถก็ใช้เส้นทางนี้ เพราะเป็นเส้นทางที่สนุกสนานมีเนินสูง มีลงเหวลึกเป็นวิบากกรรมสำหรับชาวยะลาเบตงแท้ๆที่ใช้เส้นทางนี้เป็นอย่างมาก คนขับเท็กซีมักจะใช้เส้นทางนื้กล่าวกับเราว่า”ใช้เส้นทางนี้เพราะ เวลาเดินทางสยิวดี คล้ายกับนั่งอึบในส้วม”
ชาวเบตงท่านหนึ่งกล่าวกับเราว่า”คนสร้างเส้นทางนี้เป็นวิศวะเรียนจบจากประเทศไหนก็ไม่รู้ สร้างเส้นทางนี้ไม่มองการณ์ไกล ไม่มีวิสัยทัศน์ ไม่ยอมผ่าภูเขาหรือสร้างสะพาน เพื่อความสะดวกของผู้ใช้ถนนหนทางสายนี้ หรือตัวเองไม่เคยใช้เส้นทางนี้ อยู่ส่วนกลางไม่เคยเห็นความทุกข์ยากลำบาก เลยไม่อนุมัติงบประมาณ สร้างให้ดีขึ้น น่าจะพัฒนาบ้าง เผื่ออนาคตสถานการณ์สงบจะได้เป็นแหล่งท้องเที่ยวสำหรับชาวบ้าน ไม่ใช่อนุมัติสร้างสนามบินเป็นพันหมื่นล้านเพื่อกลุ่มคนนายทุนซึ่งเป็นคนกลุ่มน้อย สร้างสนามบินมีแต่เป็ดบิน นานๆอีแร้งมากินซากศพหมา สร้างแล้วไม่ได้ใช้ปล่อยเป็นคอกแพะ คอกควาย สร้างเศรษฐกิจ ดีกว่าเยอะ”
“อันที่จริงเอาเงินที่สร้างสนามบินมาสร้างเส้นทางให้ชาวบ้านได้ขับรถสบายๆดีกว่า ตกแต่งริมเส้นทางทั้งสองฝากให้สวยงามเป็นแหล่งท่องเที่ยว แถมเป็นการสร้างรายได้ให้ชาวบ้านอีกด้วย ไม่ใช่มีแต่สองฝากถนนเหวและภูเขา หน้าผาดินถล่ม แทนที่จะสร้างให้ดี ทำเป็นชั้นภูเขา ริมข้างทาง จะได้เวลาฝนตกน้ำไม่กัดเซาะดินทลายทับเส้นทาง หรืออนุมัติงบประมาณสร้างถนนแพงไปแล้ว แต่ทำไปแล้ว ทำแต่พอเพี่ยง เวลาทำพ่อค้าจองจะฮั้วกินปูนยางมะตอย ก็พวกนายทุนคดโกงกลบตาพยายามทำยังไงเพื่อกำไรเยอะ ทำงานไม่ตรงตามสเป็ก จะได้พังเร็วๆไม่ต้องดีจะได้มีงานทำต่อ เวลาดินถล่ม ฮั้วกินกันอร่อยดี”
วันก่อนผู้สื่อข่าวของเราได้ไปทัศนศึกษาทางรัฐเคดาห์มาเลเซีย ได้เดินทางเส้นทางระหว่างอำเภอกรีด-บาลิง ซึ่งมีภูมิประเทศคล้ายกับเบตงในจังหวัดยะลา เต็มไปด้วยภูเขาเหวหุบผา แต่เดินทางบนถนนสายนี้ สบายนุ่มนวลไม่รู้สึกว่าขับรถบนภูเขา ท่ามกลางเหวลึก มีความรู้สึกน่าขับรถมาอีก ไม่เหมือนสายยะลา-เบตงอยากจะให้ผู้รับผิดชอบกรมทางหลวงได้มาดูถนนเส้นทางนี้บ้าง
หวังว่าผู้อ่านคงเข้าใจ หากใครรู้จักคนที่รับผิดชอบถนนสายนี้ช่วยบอกด้วย ไม่ใช่อะไร ช่วยบอกบุญด้วย
